Şiiri sevin...

Çünkü o, giderek anlamsızlaşan dünya düzeninde bize halâ kalbimizi ve cesaretimizi hatırlatmak için çırpınıp duruyor...."

birkaç şey..

1981 yılında Zarifoğluna özenerek yazmaya başladım. Üstelik durmadan yazıyordum. Ve habire Mavera dergisine şiir gönderiyordum. İki yıl bekledim. Usanmadan. Nihayet ilk şiirim, be­nim için çok özel bir şair olan Zarifoğlunun şiirinin de yeraldığı bir sayısında yayınlandı Maveranın.

Öyle sanıyordum ki, sokağa çıktığım zaman herkes beni tanıyacak ve "işte bak Maverada. şiiri yayınlanan çocuk bu" diyeceklerdi. Öyle olmadı. Ama öyle olması için çok uğraş­tım ve onyedi yıl sonra 1998de sokağa çıktığım zaman "işte bak o şiirleri yazan ve okuyan adam bu" dediler.

81 yılında yayınlanan o ilk şiirimden itibaren bir dolu şey yaptım. Bunlardan bazıları dönemseldi, bazıları geldi ve geçti. Örneğin yedi yıl tiyatro oyunculuğu yaptım. Şarküteri tezgahtarlığı yaptım. Tavuk işçiliği yaptım. Dergilerde sanat yönetmenliği, editörlük yaptım. Gazetelerde yazdım. Kapı kapı dolaşıp elektrik süpürgesi satmaya çalıştım. Radyo prog­ramları hazırladım ve sundum. Televizyon programları yap­tım. Düğün salonlarında komedyenlik yaptım. Tirajı üç-beş bini geçmeyen şiir kasetleri okudum. Dublaj yaptım. Altı ta­ne tiyatro oyunu yazdım. Birkaç filmde küçük roller oyna­dım. Reklam metinleri yazdım. Ama hep şiir yazdım ve oku­dum.

Bütün bunları şunun için anlatıyorum. Öyle birdenbire ve kolayca olmadı. Ben bunu istedim ve uğraş verdim. Şiiri hep sevdim. Onun bana insan yanımı ve cesaretimi ve "gönlü-mü" hatırlattığını hissettim.

Yaşadıklarımı ya da yaşandığına tanıklık ettiğim şeyleri yazmayı denedim. Bugün kendimi "herşeye rağmen" iyi his­sediyorum. Ben bu güzel ülkede, ait olduğum bu topraklar üzerinde şiir yazıyorum ve bunu albümlerim aracılığı ile yüz-binlerle, kitaplarım aracılığı ile de onbinlerle paylaşıyorum. Hepsinden önemlisi bu güzel ülkemin Edirnesinden Diyarbakırına her yere gidip dolu salonlarda insanlarla şiirlerimi paylaşıyorum ve bunu çok önemsiyorum. Şiirin "para etme­diğini" savunan sanat sosyetesine inat, Çorumun Alacasından tütün, Ünyede, Tirede, Turgutluda, Turhalda, Ke­mahta ve daha nice nice yerlerde insanlar paralarıyla bilet alıp, gelip şiir izliyorlar, katılıyorlar hem de tam üç yıldır.

Kendimi bir şiir emekçisi olarak görüyorum. Yazıyorum, okuyorum, takip ediyorum ve daha iyisini yapmak için uğra­şıyorum. Hiçbir edebiyat lobisiyle ve anlayışıyla ilgilenmiyo­rum. Bana göre "en iyi şiir" şairinin kendini "iyi hissettiği" şiirdir. Bu yüzden, özellikle bu güzel ülkenin gençlerini yaz­maları ve okumaları için özendiriyorum. Ben bunu ömrüm yettiğince yapmak için çaba göstereceğim. Bu toprakların damarlarında Yunustan kalkıp, Veyselden yol geçirip, Sümmaniye uğrayan o kalın ve güçlü şiir damarının gücüne çok inanıyorum çünkü... iyi ki varsınız ve oyunuzu şiirden yana kullanıyorsunuz...

Merak edenler için. Necip Fazıl, Cahit Zarifoğlu, Refik Durbaş, Sezai Karakoç, Orhan Veli, Asaf Halet, Hüseyin At-lansoy, Mevlana îdris. Nazım Hikmet, Mustafa Islamoğlu, Egemen Berköz, Aşık Veysel, Bahattin Karakoç, Abdurrahim Karakoç. Dilaver Cebeci, Yılmaz Odabaşı, Ahmet Muhip, Nurullah Genç, Ahmed Arif, Erdem Beyazıt şiirlerini çok seviyorum... Birde sizi!...

Bi insanın şair olduğu nasılda belli oluyor,ne güzel anlatmış... ;D

***MERVE*** Yazılan:Bi insanın şair olduğu nasılda belli oluyor,ne güzel anlatmış... ;D

öyledeğilmi yaa okuduktan sonra bu yazıyı içimde güçlü bir azim duygusu belirdi teşekkür ederim İbrahim abim sana,kalemine ve o güzel gönlüne..

Hayatın İçinden ADAM GİBİ ADAM..

gercekten sizinde dediğiniz gibi adam gibi adam.süper kalite bi insan.Allah ım yardımcızı olsun...

şiirlerinin bu kadar güzel olmasını şimdi daha iyi anlıyorum..çünkü ibrahim abi şiirleri kadar çok güzel bir insan..çok şansliyım ki örnek alabilecek böyle insan var karşımda..ben de şiir yazıyorum ama şimdi daha yürekten, daha candan yazacağım...ibrahim abi senin dediğini yapıyorum ve şiiri seviyorum tıpkı senin gibi, senin yaptığın gibi....unutmadan şiirlerimin içinde sende varsın..

şiirleriyle doğdum,büyüdüm ve ölene kadar dinlemektir arzum,son albümünü sabırsızlıkla, sabrıma sabır ekleyerek bekliyorum.eyvallah

Kalemi her elime alıp karşına çıkışımda var olan benle,
Olması gereken ben çekiyor kılıçlarını.
Savaşın nedenini bilmeyen iki sürgün asker kadar masum,
Bir o kadar heybetli duruşlarımı sıkıştırıyorum satır aralarına.
Sana ''var''olmanın değil,l ayık olmanın erdem olduğunu anladığımdan beri,
Mektuplarım titrek lehçelere büründü.
Öyle ya ezelde de sevgililer , sevdıklerinin hasretini kalemlerinin titreyişlerinde görürdü...... HaMd OlSuN dUyGuLaRı KaLeM mIzRaBıYla nAkŞeTtİrEne.... güzelligin tanımı sen sevdalısı biz seni seviyoruz üstad........

Subhanallah, çok samimi gönlünden koptugu gibi yazmi§ yine abimiz.
Bizde seni seviyoruz Ibrahim abi.

Şiirinde de dediğin gibi "Bizim Kemalettin Tuğcularımız vardı"
bizimde ilerde inşallah olursa çocuklarımıza torunlarımıza
"Bizim İbrahim Sadrilerimiz vardı" diyebileceğimiz senin gibi bir üstadımızın olması bizlere onur vermektedir.