Bir restoranda piyana çalan bir adam vardı. Piyanoyu çok güzel çalıyordu. İnsanlar sırf onu dinlemek için lokantaya gelip yemek yiyorlardı.

Ama birgün restoranın müşterilerinden birisi onun sadece piyano çalmasını duymak istemediğini söyledi. Müşteri, onun şarkı söylemesini de istiyordu. Ama piyanist:

ıBen şarkı söylemem!ı diye kestirip attı.

Gelgelelim, müşteri ısrarlıydı. Şef garsona:

ıPiyano dinlemekten bıktımı dedi. ıBu adamın şarkı söylemesini istiyorum.ı

Şef garson, piyanistin yanına gelip:

ıArkadaşım, eğer burada para kazanmak istiyorsan şarkı söyleı dedi. ıBak müşteriler senden şarkı söylemeni istiyorlar.

Ve adam şarkı da söyledi. Topluluk önünde hiç şarkı söylememiş olan bu piyanist hayatında ilk kez şarkı söyledi. Ve o güne kadar kimse ıMona, Mona Lisaı  Nat King Coleıun çalıp söylediği gibi duymamıştı!

Nat King Cole, o geceden itibaren Amerikan müzik dünyasında hızla yükselmeye ve ünlü olmaya başladı. Afrika asıllı olan şarkıcı, Amerikaıda televizyonda şov programı yapmaya başlayan ilk siyah olarak da tarihe geçecekti..

Peki ya o müşteri inat etmeseydi? Cole işini kaybetmemek için şarkı söylemeye başlamasaydı? Herhalde hiç şarkı söylemeyecek ve gizli yeteneği hiç açığa çıkmayacaktı.

Amerikan tarihinde ilk kez siyah bir insan, televizyonda show programı yapmaya başladı.

***

İçinde türlü türlü mücevherlerin, kucak kucak elmasların, yakutların ve zümrütlerin bulunduğu bir sandığın üstünde oturup da bunun farkında olmayan, dahası sandığında değersiz şeyler olduğunu sanan divane insana benziyor halimiz. O sandığın kapağını açıp içine bakmayan, sandığında sandığından çok daha değerli şeyler olduğunu farketmeyen o insan gibi, biz de "Ben beceremem, ben yapamam, benim yeteneğim yok" diyerek kendimize haksızlık ediyoruz.

Oysa, en başta kendimize karşı şefkatli ve adaletli olmaya ihtiyacımız var. Kendimize adil davranmak ise, kendimizi tanımak ve yeteneklerimizin günyüzüne çıkmasına izin vermekten geçiyor. Başka bir deyişle, yetenek sandığımızı açıp bize hediye edilmiş mücevherleri hak ettikleri şekilde üzerimizde göstermeye çalışmaktan.

Evet, her yetenek bir nimet ve Allah nimetlerini üzerimizde görmek ister! Sandık köşelerinde unutulan, yokmuş gibi davranılan yetenek nimetlerinin ne şükrünü gerçekleştirebiliriz, ne de onların sayesinde asıl vazifemiz olan kulluğumuzu eda edebiliriz.

Evet, her yetenek bir nimet ve Allah nimetlerini üzerimizde görmek ister!
bazen kendimizde olan yeteneği bilemeyiz ama ben ne yapabilirim benim elimden neler gelir diye uğraş vermek gerek

gerçektn de doğru insan kendine verilen nimetllerin ne farkında ne de şükründe Allah a verdiği herşey için şükürler olsun

(09-03-2008 01:31 AM)divane Yazılan:   ...

Evet, her yetenek bir nimet ve Allah nimetlerini üzerimizde görmek ister! Sandık köşelerinde unutulan, yokmuş gibi davranılan yetenek nimetlerinin ne şükrünü gerçekleştirebiliriz, ne de onların sayesinde asıl vazifemiz olan kulluğumuzu eda edebiliriz.

Dogru söze ne hacet. Heleki bu nimetleri sirf O'nun rizasini kazanmak için nimetlerimizden faydalanmak...

Üstadın da dediği gibi
Vermeyi istemeseydin, istemeyi vermezdin
Rabbim bize herşeyi vermek ister yeterki istemesini bilmeli yeterki isteyebilmek için birşeyler yapmaya çalışmalı.