|
YOSUNLU KALAN ELLERİM |
|
29-08-2009, 10:54 AM
Mesaj: #1
|
|||
|
|||
|
YOSUNLU KALAN ELLERİM
hep uzaktan sevdim
denizi, üzerinde birbirini kovalayan gemileri, gizlice selam veren bulutların yari, güneşi ellerimi üşütür sandım belli ki, dokunmadım bir kere bile denizin yüzüne, nerden bilebilirdim ki yılların saklı sevdasını yüreğimde korlayıp kül edeceğini uzak değil deniz yıldızları yanı başımda, denizin mavisi gözlerimin içinde, yosunlu kalan ellerimde umutla, yalnızlık eşiğinde... uzarken ellerim kulağım kirişte ölümü özledim anne yaşamak isterken delice |
|||
|
31-08-2009, 08:19 AM
Mesaj: #2
|
|||
|
|||
|
RE: YOSUNLU KALAN ELLERİM
UMUT
neler düşünürdüm yılgın arayış içinde, koşardım,düşerdim nefesimin bittiği yerde tek başıma engellerden atlardım bir ben olmasaydı değişir miydi dünya istediğim neydi benim kimdim,neden yaşardım, neyle yaşardım tükenip yok olsa da umuttu içimdeki, bitmeyen ve bitmeyecek olan kocaman toz pembe bir umut... uzarken ellerim kulağım kirişte ölümü özledim anne yaşamak isterken delice |
|||
|
31-08-2009, 04:41 PM
Mesaj: #3
|
|||
|
|||
|
RE: YOSUNLU KALAN ELLERİM
bir ben olmasaydı değişir miydi dünya
istediğim neydi benim kimdim,neden yaşardım, neyle yaşardım tükenip yok olsa da umuttu içimdeki, bitmeyen ve bitmeyecek olan kocaman toz pembe bir umut... Bu ikilemi çok sık yaşıyoruz. Sanırım insan olmanın getirdiği tedirginlik, güvensizlik yada çözemediğimiz benliğimiz. Acaba çözdüğümüzde kamil insan mı olunuyor acaba çözülüyor mu??? |
|||
|
31-08-2009, 05:36 PM
Mesaj: #4
|
|||
|
|||
|
RE: YOSUNLU KALAN ELLERİM
bence çözülmüyor herkes bir şeyleri anlama çabasında kendimizi anladığımız sandığımız zamanlarda aslında hiç anlamadığımızı farkediyoruz bu şiiri yazarken içimdeki küçücük umutlarla bile yaşayabileceğimi düşünüyordum zorlu yollar düşülen durumlar ezilen avuç içleri...ama biliyorum ki bu daha hayatın başı ben nerelerde yaşıyorum ne yapmalıyım bu dünya da amacım ne... huzurlu bir hayat ve kendi ayaklarımın üzerinde durabileceğim bir ömür sadece yalansız ve dolansız başka insanlara benzemeden kendimce...
uzarken ellerim kulağım kirişte ölümü özledim anne yaşamak isterken delice |
|||
|
09-09-2009, 09:49 PM
Mesaj: #5
|
|||
|
|||
|
RE: YOSUNLU KALAN ELLERİM
inşallah yaşamak istediğin gibi yaşarsın.
Adımı Adı'nın yanına yazsaydı. En sona yazsaydı. "Bu da olsun" yazsaydı. "Olsun" yazsaydı..... |
|||
|
|

İletişim
Üye Listesi
Takvim
Anasayfa






